Komunikacja z osobą chorującą na nowotwór w wieku podeszłym.

grandma-1038239_1280

Drodzy czytelnicy, reagując na Wasze potrzeby rozpoczynamy cykl krótkich artykułów dotyczący komunikacji z osobami chorymi biorąc pod uwagę grupę wiekową, w której się znajdują.

Dzisiaj weźmiemy na tapetę zagadnienie komunikowania się z osobą w wieku podeszłym. Co ciekawe, podobnie, jak w dialogu z dzieckiem, umiejętne wsparcie osoby starszej obarczone jest szeregiem stereotypów. Wiele osób twierdzi, że osoby po 70 roku życia przygotowane są już na śmierć, inne, że niedosłyszącego dziadka traktować należy jak małe dziecko. Nie brakuje także przekonań o niechęci osób starszych do leczenia albo konieczności wyręczania ich w rozmowach ze specjalistami. Oczywiście część z nich może okazać się prawdziwa, w żaden jednak sposób nie charakteryzuje wszystkich osób starszych.

Czytaj dalej

Wstydliwy problem pacjenta onkologicznego – zaparcie

Zaparcie stolca – kiedy o nim mówimy?

Zaparcie stolca to obecność dużej ilości wysuszonego, twardego stolca w okrężnicy zstępującej, esicy i/lub odbytnicy, powodujące utrudnione, bolesne i rzadkie jego oddawanie. Najczęściej towarzyszy mu uczucie braku całkowitego wypróżnienia oraz wzdęcia i bóle brzucha. O zaparciu mówimy kiedy brak wypróżnienia utrzymuje się przez 3 kolejne dni. Oprócz bólu i wyniszczenia nowotworowego zaparcia są najczęściej występującym objawem u chorych leczących się onkologicznie, szczególnie w schyłkowej fazie choroby nowotworowej. Zazwyczaj u tych chorych za wystąpienie zaparcia odpowiedzialnych jest kilka czynników jednocześnie, stąd też postępowanie powinno być wielokierunkowe.

door-1229144_1280 Czytaj dalej

Jak rozmawiać z dzieckiem, kiedy bliski choruje na raka?

baby-teddy-bear-cute-39369Decyzja o podzieleniu się z dzieckiem informacją o chorobie rodzica, rodzeństwa, czy krewnego jest jednym z najczęstszych dylematów opiekunów. Chęć nieoszukiwania dziecka, a jednocześnie pragnienie ochrony go przed wszystkim co złe, stawia rodzica przed wyborem, który często podejmować musi kilkakrotnie w trakcie leczenia. Większość argumentów opiera się na wyobrażeniach, co niedobrego może wydarzyć się z dzieckiem lub rodzicem po przeprowadzeniu takiej rozmowy.

Czytaj dalej

Duszność w chorobie nowotworowej – jak sobie z nią radzić?

woman-2042091_1920

 

Duszność jest jednym z objawów (obok bólu, zespołu przewlekłego zmęczenia, zaparć i biegunek, nudności i wymiotów, jadłowstrętu, dysfagii) które występują u pacjentów onkologicznych. Szacuje się, że duszność wysiłkowa dotyczy niemal wszystkich pacjentów w stanach terminalnych a spoczynkowa może dotyczyć nawet  30-50% pacjentów w zaawansowanym stadium różnych chorób nowotworowych. Czytaj dalej

Uzupełnij biblioteczkę pod hasłem relaksacja!

Kilkukrotnie nawiązywałam już do onko-wspomagaczy, czyli czynników sprzyjających zdrowieniu i utrzymywaniu kondycji fizycznej i psychicznej. Biorąc pod uwagę fakt, że diagnoza nowotworowa nigdy nie jest wydarzeniem oczekiwanym czy pożądanym, często towarzyszą jej konsekwencje w postaci silnego lęku, złości, niepokoju, napięcia czy bezsenności. Nie sposób pozbyć się całkowicie tego rodzaju dolegliwości, istnieją jednak techniki sprzyjające osiągnięciu równowagi psychicznej nawet w najtrudniejszych sytuacjach.

Jedną z takich metod są ćwiczenia relaksacyjne, które aktualnie wykorzystuje się jako narzędzie terapeutyczne wobec zarówno osób zdrowych jak i chorych. Jak pisaliśmy już wcześniej doniesienia badawcze wskazują, że odpowiednie ćwiczenia oddechowe obniżają uczucie duszności (Zobacz: tutaj), a odprężanie ciała wpływa na spadek poziomu bólu. Mają one również oddziaływanie na opanowanie zjawisk kołatania myśli, napięcia czy poczucia braku wpływu na proces leczenia. Coraz częściej wykorzystuje się je również leczeniu zespołu przewlekłego zmęczenia (Zobacz: tutaj) towarzyszącego chorobom nowotworowym (więcej o korzyściach praktykowania medytacji poczytać możecie w naszych postach dotyczących  relaksacji,  treningu uważności  i pracy z oddechem)

selfiecity_20170225161943_org

Czytaj dalej

Zespół „sznura”, „sieci” (AWS – axillary web syndrome) po leczeniu onkologicznym

Wśród pacjentów onkologicznych leczących się chirurgicznie, poddanych leczeniu systemowemu, czy radioterapii dochodzi często do różnego rodzaju specyficznych  powikłań. Do tej pory miałyśmy okazję omówić szerzej np. zagadnienia związane z obrzękiem limfatycznym czy z zespołem przewlekłego zmęczenia. Dziś przyjrzymy się bliżej problemowi zespołu „sieci” lub inaczej „sznura” opisywanego w światowej literaturze medycznej jako AWS ang. Axillary web syndrome, który dotyczy szczególnie pacjentek leczących się z powodu raka piersi.

arm-1846468_1280 Czytaj dalej

Jak radzić sobie z lękiem w chorobie? Praktyczne wskazówki dla pacjenta i jego rodziny.

Jak oswoić własny lęk? Brzmi tytułowe pytanie dzisiejszego posta. Nie ma mowy o likwidacji, usunięciu ani odrzuceniu – zamiast tego pojawia się czasownik, który utożsamiamy najczęściej z posiadaniem zwierzęcia.

hammock-2036336_1280.jpg

Zabieg ten nie jest przypadkowy. Niemożliwa jest bowiem całkowita redukcja lęku. Każdy z nas obawia się straty osoby bliskiej, bólu, śmierci, utraty stabilizacji finansowej itd. Lęk nieustannie towarzyszy człowiekowi i wbrew pozorom pełni wiele pożytecznych zadań w jego życiu. Jeśli wykorzystujemy go w pozytywny sposób odciąga nas od tego co złe, niezdrowe i zagrażające. Również w trakcie choroby onkologicznej skłania pacjenta do odrzucenia palenia papierosów, zachęca do załatwienia swoich spraw, naprawy relacji rodzinnych i zmiany stylu życia – pełni więc rolę motywującą.

Zdarza się jednak, że lęk jak zraniony pies zamiast maszerować i chronić pana przy boku – podgryza go, atakuje bliskich i warczy w trakcie późnych godzin nocnych. Trudno byłoby wyobrazić sobie właściciela, któremu odpowiada taki pupil. Pacjenta, który hoduje w sobie analogiczne emocje, już dużo prościej.

Czytaj dalej