Nordic Walking – idealny trening dla pacjenta onkologicznego

Pacjenci borykający się z chorobą nowotworową w dużej mierze narażeni są na ograniczenie aktywności fizycznej. Ma na to wpływ wiele czynników. Niechęć do podejmowania wysiłku fizycznego jest bardzo często spowodowana złym stanem fizycznym, zmęczeniem występującym często w trakcie leczenia przeciwnowotworowego czy przeświadczeniem, że podjęcie aktywności wywoła jeszcze większe zmęczenie (więcej na temat zespołu przewlekłego zmęczenia tutaj).

hiking-1454936_640

Czasem również niestety mitami mówiącymi o szkodliwości podejmowania wysiłku czy różnych form rehabilitacji w chorobie nowotworowej (sprawdź w poście rehabilitacja onkologiczna mity vs. rzeczywistość) czy brakiem informacji na temat korzyści płynących z podejmowania aktywności fizycznej.

Należy uświadomić sobie, że całkowite ograniczenie aktywności fizycznej w trakcie leczenia onkologicznego może przynieść jedynie niekorzystne efekty. Podjęcie wysiłku fizycznego niesie za sobą natomiast wiele pozytywnych aspektów: przygotowuje do leczenia i wzmacnia organizm by lepiej je znosić, zapobiega powstawaniu powikłań, wpływa na utrzymanie niezależności pacjenta, a także jest środkiem prewencji wtórnej.

Pacjenci, którzy aktywnie podejmują wysiłek fizyczny posiadają lepszą motywację i większą wytrwałość w leczeniu. W rzeczywistości występują jedynie czasowe ograniczenia jego podejmowania np. jeśli w trakcie leczenia występuje anemia należy unikać ćwiczeń o wysokiej intensywności, jeśli pacjent ma stwierdzoną małopłytkowość należy unikać aktywności zagrażających urazem a w przypadku neutropenii takich, które odbywają się w warunkach sprzyjających infekcji. Wysiłek powinien być zawsze dobrany do stanu chorego i jego aktualnych potrzeb.

Szczegółowo o korzyściach wysiłku i konsekwencjach braku aktywności poruszaliśmy we wcześniejszym poście Nieboraka (Rola aktywności fizycznej i jej braku w leczeniu nowotworów).

Uniwersalną formą treningu polecaną pacjentom onkologicznym jest  marsz z kijami czyli Nordic Walking. Sekret zastosowania go w tej grupie pacjentów tkwi w tym, że może odbywać się na różnych poziomach intensywności dzięki czemu dostosowany jest zarówno dla osób o niskiej wydolności jak i tych bardziej wytrenowanych.  Co więcej jest całkowicie bezpieczny i nie jest przeciwwskazany również dla pacjentów z obrzękiem limfatycznym.

Dyscyplina ta powstała w Finlandii w latach 20 ubiegłego wieku jako alternatywna forma treningu letniego dla osób uprawiających narciarstwo biegowe. W kolejnych latach stał się samodzielną dyscypliną i formą ruchu, która łączy marsz z aktywną pracą górnej połowy ciała i kończyn górnych dzięki wykorzystaniu specjalnie zaprojektowanych kijów. Kije służą do dodatkowego, naprzemiennego odpychania się od podłoża. Dzięki ich zastosowaniu angażuje się jednocześnie większą ilość partii mięśniowych (nawet do 90% wszystkich mięśni), co sprawia że Nordic Walking to nie zwyczajny spacer a trening ogólnousprawniający dodatkowo prowadzony za świeżym powietrzu.

nordic-walking-565542_640

Nordic Walking zyskuje coraz większą popularność i liczbę zwolenników. Ma korzystny pływ na układ krwionośny i oddechowy a także aparat ruchu ponieważ odciąża stawy. Wpływa na utrzymanie prawidłowej postawy ciała i wspomaga rozwój innych funkcji motorycznych np. siły czy koordynacji i równowagi. Przeprowadzone również na polskich pacjentach onkologicznych badania dowodzą, że trening marszowy o charakterze Nordic Walking wpływa również na funkcjonowanie w sferze psychicznej. W badaniu grupy pacjentek po leczeniu nowotworu raka piersi zaobserwowano zredukowanie objawów lękowych i depresyjnych. Systematyczne uprawianie treningu marszowego wpływa na wzrost samooceny a także na kształtowanie pozytywnej postawy wobec długiej i obciążającej terapii i procesu zdrowienia.

Przykładowy plan treningowy dla pacjenta onkologicznego

2 razy w tygodniu, czas trwania: ok 60 min.

Trening składa się z 3 części:

10 min rozgrzewka organizmu przed wysiłkiem

40 min część główna. W jej skład wchodził trening właściwy początkowo nauczanie i doskonalenie techniki marszu Pokonanie dystansu w zależności od możliwości, obciążenie powinno wynosić 85% wartości maksymalnej tętna, którą można obliczyć ze wzoru: tętno 220-wiek. Do kontroli tętna podczas marszu można wykorzystać urządzenia pomiarowe (pulsometry)

10-minutowa część końcowa: uspokojenie organizmu, ćwiczenia rozciągające mięśnie, oddechowe i rozluźniające.

Warto na pierwszy trening umówić się z instruktorem Nordic Walking, który pomoże dopasować odpowiednia wysokość kija, nauczy podstawowego kroku marszu i techniki chodzenia, wyeliminuje zaistniałe błędy. Wiele ośrodków w całej Polsce, urzędów miast, gmin, stowarzyszeń chorych (np. amazonki) organizują darmowe czy wspólne treningi. Wystarczy poszukać wsparcia w swojej okolicy.

Jeśli chcesz spróbować sam – już wkrótce Nordic Walking część praktyczna. (Przykłady ćwiczeń na poszczególnych etapach treningu). Zapraszamy!

Reklamy

2 thoughts on “Nordic Walking – idealny trening dla pacjenta onkologicznego

  1. Pingback: Nieborak

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s